Over Jolwin

Geboren in Nijmegen, maar mijn hele leven niet verder gekomen dan mijn woonplaats Zeeland. Ik houd van cabaret, popmuziek, arthouse film, lekker eten, een goed biertje en mijn vrouw en zoon. Werken is nodig om de geneugten des levens te kunnen betalen. Ik ben geschoold radiomaker en ongeschoold G.E.K., oftewel Goedaardig, Eerlijk en Kritisch. Ik probeer mensen gelijkwaardig tegemoet te treden. Ik leef in het hier en nu en probeer te genieten van de momenten die ik onderweg tegenkom. Ik zou zeggen: “Zwaai naar mij als je me ziet en ik zal terug zwaaien”.

Ik wil niks

In een dagboek schrijf je niet alleen als het goed met je gaat. Bovendien als ik een eerlijk beeld wil schetsen van mijn ziekte dan moet ik ook praten als ik me niet goed voel. Ik vertel in dit audiodagboek een persoonlijk verhaal. Hoort dit online? Tsja, als je vindt van niet, dan adviseer ik je om niet te luisteren. Maar als je graag in iemands dagboek gluurt, neem dan ook de pijnlijke verhalen tot je. Sterkte bij het luisteren.

Lees verder

Blue Monday

Ik voel me eigenlijk best lekker. En dat is voor het stigma dan weer niet zo goed.
Ik zou me ontzettend somber moeten voelen; En dat niet alleen: Ook waardeloos.
Ik ben trouwens behoorlijk wakker en scherp. En inderdaad dat mag ook niet.

Lees verder

Contact (enerzijds, anderzijds)

Een mens is niet gemaakt om kluizenaar te zijn. Al zou ik soms ontzettend graag willen dat ik genoegen kon nemen met mezelf als gezelschap. Het zijn die momenten dat ik denk dat een meervoudige persoonlijkheidsstoornis niet eens zo gek is.

Lees verder

Eigenwaarde; én wat koop ik ervoor?

De succesvollen onder ons wijten een depressie aan een gebrek aan eigenwaarde. Zij huldigen ook het spreekwoord: “Winnaars geloven in zichzelf, verliezers in geluk.” Volgens mij zijn de succesvollen onwetend; zij beseffen onvoldoende hoe eigenwaarde ontstaat.

Eenzaam in gezelschap

Het zijn niet de feestdagen waartegen ik opzie. Het is eerder het naderen van het einde van het jaar dat mij zwaar valt. In deze dagen van mijmeren en terugblikken, dringt bij mij eens zo hard het besef door dat ik door leef, maar niet doorleefd ben. Ik voel mij eenzaam in gezelschap.

Met wie? (podcasten)

Niet lullen, maar luisteren. Dat dacht ik vrijdag 15 december in De Bosuil in Weert. Ik wilde niet alleen genieten van K’s Choice, maar zeker ook van het voorprogramma van Christon. Brabanders & Limburgers lijken zichzelf belangrijker te vinden dan de optredende artiesten. Alhoewel ik trouwens ook Belgen door Christon heen hoorde ouwehoeren. Ik vind dat je alleen je mond moet opentrekken als je daadwerkelijk iets te vertellen hebt. En ik denk dat ik iets te vertellen heb. Ik was dan ook ontzettend beledigd toen mij de vraag werd gesteld: “Podcasten jij, met wie ga je dat doen?”