Blue Monday

Ik voel me eigenlijk best lekker. En dat is voor het stigma dan weer niet zo goed.
Ik zou me ontzettend somber moeten voelen; En dat niet alleen: Ook waardeloos.
Ik ben trouwens behoorlijk wakker en scherp. En inderdaad dat mag ook niet.

Lees verder

Eenzaam in gezelschap

Het zijn niet de feestdagen waartegen ik opzie. Het is eerder het naderen van het einde van het jaar dat mij zwaar valt. In deze dagen van mijmeren en terugblikken, dringt bij mij eens zo hard het besef door dat ik door leef, maar niet doorleefd ben. Ik voel mij eenzaam in gezelschap.

(Mond)dood

“Met je kop onder water ziet niemand je tranen.” Ik vind dat zo’n mooie tekst van IOS. Het is tevens zo ontzettend waar. Ik heb op aandringen van mijn beste vriend mijn column over mijn moeder offline gezet. Dit tegen de uitdrukkelijke wens van mezelf in. Echter, mijn vrouw heeft ook moeite met mijn openheid. Zij is de reden dat het epistel niet meer te lezen is. Ik voel me er wel weer door opgesloten en dat juist vandaag zeven jaar na mijn interventie.

Lees verder

Als ik weg wil, ga ik weg

Ik wandel over een zandpad en onderga de kleuren, geuren en geluiden: de groene bladeren, de zon die door de takken valt, het ritselen tussen de struiken, het kwetteren van de vogels en het zweten van de bomen, die gebukt gaan onder de brandende zon. En ook als de bui valt weet ik te genieten, want dan ruikt het bos ook zo lekker.

Lees verder

UWV: daar word je beter van!

Ik probeer me niet te ergeren en me in plaats daarvan te verwonderen. Glimlachend heb ik dan ook vanmorgen het NOS radionieuws aangehoord. Gemeenten, GGZ en het UWV moeten helpen bij het beter maken van mensen met psychische klachten. Dat zou staatssecretaris Jette Klijnsma van volksgezondheid willen. Een schaterlach kon ik niet onderdrukken.


Lees verder